Zacznę od wesela, które odbyło się dwa tygodnie temu w Warszawie. Obsługę muzyczną swojego przyjęcia w nasze ręce powierzyli Kasia i Marcin. Od razu zaznaczę, że była to para bardzo entuzjastyczna i w dodatku „zdrowo” patrząca na przyjęcie weselne. Mimo, że sami słuchają „ostrzejszej” muzyki to od początku nie narzucali swoich gustów muzycznych. Stwierdzili, że przyjęcie weselne jest dla gości i prosili by pod nich dobierać muzykę. Szkoda, że nie wszystkie młode pary mają takie podejście.

Samo przyjęcie weselne przebiegało bardzo żywiołowo. Z pewnością dużą zaletą przyjęcia był fakt, że weselnikami w większości były osoby młode, chętne do zabawy.

Na parkiecie królowała bardzo różnorodna muzyka, pozbawiona jednak kiczu. Nie było popu, disco polo i innych podobnych weselnych hitów. Przeważała muzyka lat 60′ 70′ oraz 80′ przemieszana z „ostrzejszą” muzyką. Hitem okazała się Nirvana, Metallica czy Elektryczne gitary.

Praktycznie przez całą noc parkiet nie pustoszał.

Weselne frazy dla tego wpisu:

• disco kicz
• disco polo lata 80 foto
• dj nalazek
• ślub kasi i marcina warszawa
• wesele lata 80 tance
• wesele marcin i kasia

Przyjęcie odbyło się w domu weselnym „Landa” w Serocku. Była to nasza trzecia wizyta w tym lokalu i to właśnie jej właścicielka dała nasz namiar Oli i Marcinowi. Niestety narzeczeni nie mogli się z nami spotkać osobiście, aby podpisać umowę, gdyż mieszkali w Nowym Jorku. Wszystkie formalności załatwiliśmy mailowo oraz za pośrednictwem mamy Panny Młodej. Takie sytuacje zdarzają nam się coraz częściej. W dobie maili i internetowych przelewów takie zawieranie umów jest nie tylko szybkie, ale i wygodne. Z Młodą Parą osobiście spotkałem się dopiero na dwa tygodnie przed przyjęciem, żeby się zapoznać i ustalić szczegóły dotyczące wesela.

Ślub Oli i Marcina rozpoczął się dość późno, o 19:30. Wcześniej w Kościele w Serocku trwał koncert organowy, który pokrzyżował plany Młodych. Na salę dotarli oni chwilę przed 21:00 i od razu widać było, że chcą się tej nocy dobrze bawić. Tanecznym krokiem przekroczyli próg „Landy” i Pani Młoda osobiście powitała wszystkich gości oraz życzyła im dobrej zabawy.

Fakt, że Młoda Para mieszkała w Stanach sprawił, że przenieśli oni na nasz rodzinny grunt bardzo ciekawy pomysł. Wręczyli każdemu z weselników jednorazowy aparat fotograficzny i poprosili o robienie ilości zdjęć. Dzięki temu Ola i Marcin po wywołaniu filmów z aparatów będą mogli spojrzeć na swoje wesele z perspektywy każdego weselnika. Świetny pomysł, który warty jest naśladowania.

Niestety na sali weselnej panował ogromny zaduch, który był zaskoczeniem nie tylko dla gości, nas samych, ale również i dla obsługi. Jak już pisałem w Landzie grałem wcześniej dwa i w ich czasie na sali panował wręcz chłód. Nie wiem, czy zawiniła jakaś awaria klimatyzacji, czy to po prostu wina pogody, ale zarówno my jak i weselnicy po prostu płynęliśmy na parkiecie. Dodając do tego fakt, że weselników była grupka 60cio osobowa okazało się, że zbyt szybko parkiet stawał się pusty. Musieliśmy działać w inny sposób i tutaj z odsieczą przyszła zabawa karaoke, która okazała się idealna na te warunki pogodowe. Podzieliliśmy gości na dwie drużyny: Pani Młoda wraz z koleżankami oraz Pan Mody z kolegami i rozpoczęliśmy rywalizację. Najpierw panie panom zaśpiewały „Facet to świnia” a potem panowie im odpowiedzieli utworem „Jesteś szalona”. Potem już wszyscy śpiewali razem i bardzo dobrze się przy tym bawili.

Ola i Marcin, ze względu na to, że późno rozpoczęło się przyjęcie, przełożyli oczepiny na godzinę 01:00. O północy jednak czekała na nich specjalna niespodzianka, przygotowana przez rodziców, czyli pokaz sztucznych ogni. Niebo nad Serockiem rozświetliło się w przepięknych barwach a goście z otwartymi buziami podziwiali przepiękne wzory kreślone przez fajerwerki na niebie. Sądząc po minach Młodej Pary, niespodzianka była bardzo udana.

O godzinie 01:00, zgodnie z prośbą Młodych rozpoczęliśmy oczepiny. Oli i Marcinowi zależało na krótkich oczepinach, nie chcieli tracić zbyt dużo czasu podczas tej i tak krótkiej nocy. Wybrali oni zaledwie dwie zabawy:

Talerzyk, w której panowie musieli położyć palec wskazujący na talerzyku, leżącym na podłodze i kręcili się wokół niego 10 razy, następnie „biegli” do Młodej Pary i tam pili karniaczka za ich zdrowie.
oraz
Rodzina – wszystkim weselnikom dobrze znana zabawa oczepinowa, opisana na naszym ślubnym blogu.
Na koniec Młodzi tradycyjnie zebrali na wózek.

Po oczepinach na salę taneczną zaczęło docierać coraz więcej tlenu, co wzmogło aktywność gości na parkiecie. Przeprowadziliśmy opisane już kiedyś na blogu 5 minut dla Młodej Pary i kilka innych specjalnych dedykacji. Po godzinie czwartej garstka gości, która wytrwała do końca nie miała już siły tańczyć i znów wróciliśmy do karaoke, po czym zakończyliśmy wspólną zabawę.

Jak widać po weselu Oli i Marcina, na przyjęciu można się dobrze bawić nie tylko tańcząc, ale również śpiewając a karaoke na weselu to świetna rozrywka.

Weselne frazy dla tego wpisu:

• landa serock
• sala weselna serock
• wesele serock
• WESELE oli
• 5 listopada w Anglii sztuczne ognie
• serocki marcin
• serock wesela
• serock sala weselna
• serock landa
• dj na wesele serock

Wesele Kamili i Rafała było jednym z największych na jakich mieliśmy do tej pory okazję prowadzić oprawę muzyczną. Na przyjęciu bawiło się około 190-ciu weselników. Z tego co wiem, to byliśmy pierwszymi djami prowadzącymi wesele zarówno w rodzinie Pana Młodego jak i Pani Młodej. Wiązało się to z licznymi obawami Kamili i Rafała o powodzenie przyjęcia. Wielu gości już podczas wręczania zaproszeń ślubnych było przerażonych, że Młodzi nie zatrudnili na wesele zespół, tylko dja. Byliśmy postawieni w trudnej sytuacji, ale chyba zupełnie niepotrzebnie.

Już przed godziną 14:00 podjechaliśmy pod dom Pana Młodego, żeby zagrać tak zwaną marszówkę. Pani Młoda z tej tradycji zrezygnowała, gdyż mieszkała w bloku, który dodatkowo znajdował się 30 km od domu Pana Młodego. Już samo granie marsza oraz, to, że byliśmy pierwszymi djami na weselu w tej rodzinie sugerowało, że będzie to tradycyjne wesele. Zaraz po marszówce przegoniliśmy limuzynę, która wiozła Pana Młodego do Kamili i udaliśmy się na salę weselną do Zielonki, gdzie niestety nie rozpoczęliśmy miłej współpracy z obsługą. Z racji tego, że gramy jako dje a nie kapela, potrzebujemy niewielkiego stolika, żeby postawić odtwarzacze, laptopa oraz sterownik do świateł. Jeszcze nigdy odkąd gramy (około 200 imprez) nie mieliśmy z tym problemu. Zwłaszcza, że zawszę proszę Młodych, aby poinformowali kogoś na sali o tym fakcie. Tutaj nie było inaczej. Jeszcze podczas marszówki Rafał potwierdził, że stolik jest dla nas przygotowany. Niestety chyba się nie zrozumieliśmy, bo stolik był, ale ten z jedzeniem dla nas, kamerzysty oraz fotografa. Mimo wszystko nastawienie „szefa” obsługi było poniżej krytyki, gdyż wystarczyła odrobina dobrych chęci i życzliwości. Jak widać, są jeszcze ludzie, którzy chcą za wszelką ceną zrobić komuś na złość. Czas leciał nieubłaganie a my nie mogliśmy się rozstawić. Telefonowanie do Młodej Pary oraz świadków nic nie dawało, gdyż już zmierzali oni do Kościoła. Atmosfera robiła się coraz bardziej nieciekawa i dopiero interwencja właściciela sali sprawiła, że stolik się znalazł i w dodatku stał kilka metrów dalej, zasłonięty kotarą. Właściciel sali okazał się bardzo miłym Panem, który najwyraźniej nie wie, jak panoszy się jego obsługa. Zupełnie niepotrzebna sytuacja, która bardzo popsuła nam humor a co za tym idzie, ciężko nam się było na początku wesela wczuć w jego klimat. Przez ten incydent, zaraz po urlopie wybieram się do firmy Case Pack po specjalny case’o-stolik, żeby już więcej nikogo nie prosić i nie wysłuchiwać wulgaryzmów jak w sobotę.

Wróćmy jednak do samego przyjęcia weselnego. Zaraz po przybyciu Młodej Pary do domu weselnego okazało się, że weselnicy są bardzo wymieszani, głównie pod względem wiekowym. Od początku w głowach zaczęliśmy układać repertuar. Ja dla młodszych, tata dla tej nieco starszej młodzieży. Tradycyjnie przywitaliśmy Państwa Młodych marszem, szampanem, pierwszym toastem oraz sto lat. Następnie zaprosiliśmy wszystkich na ciepły posiłek, po którym rozpoczęliśmy zabawę biesiadną za stołami. Najpierw wybraliśmy Panów odpowiedzialnych za polewanie alkoholu, potem przeprowadziliśmy zapoznanie rodzin, słodzenie wódki i zagraliśmy kilka, wszystkim dobrze znanych przyśpiewek. Tak jak się spodziewaliśmy, goście bardzo chętnie wspomagali nas swoim śpiewem i z tego co zaobserwowaliśmy, świetnie się bawili.

Po biesiadzie rozpoczęliśmy zabawę taneczną. A tak na prawdę to rozpoczęła ją Młoda Para, która na pierwszy taniec wybrała sobie utwór zespołu Kindla – „Z kimś takim jak Ty”. Zaraz po nim rozpoczęło się taneczne szaleństwo. Przez ponad 3,5 godziny muzyka nawet nie cichła a goście nie schodzili z parkietu. W między czasie Młoda Para oraz dwójka ich przyjaciół przeprowadziła zabawę dla gości, która nazywa się szkoła tańca. Polega ona na tym, że Młodzi oraz ich przyjaciele pokazują cztery choreografie a wszyscy goście wiernie naśladują ich ruchy. Nasi instruktorzy zaprezentowali gościom: Y.M.C.A., Macarenę, Twista oraz Hip-Hop. Salwom śmiechu nie było końca, zwłaszcza w momencie, gdy Młodzi tańczyli breakdance.
Z resztą, co ja Wam będę opowiadał, zobaczcie sami:

[Pokaż jako pokaz slajdów]

[View with PicLens]

Po pierwszym bloku muzycznym, swoją drogą chyba jednym z najdłuższych jakie grałem, Młoda Para zaprosiła weselników na drugi ciepły posiłek, po którym również na specjalne życzenie gości przeprowadziliśmy biesiadę z akordeonem. Tym razem weselnicy nie tylko z nami śpiewali, ale także wyszli do nas na parkiet i zaczęli tańczyć. To było coś niesamowitego. Nie da się opisać tej atmosfery, która wówczas nam i gościom towarzyszyła.

Chcąc wyciągnąć rozśpiewanych gości na parkiet, Kamila i Rafał zorganizowali (z naszą pomocą;)) dla nich podróż dookoła świata. Najpierw Pan Młody w specjalnej rogatywce kolejarza poprowadził nasz weselny pociąg. Następnie odwiedzaliśmy kraje całego świata i tańczyliśmy najpopularniejsze w danym kraju tańce. Graliśmy między innymi: country, tango, cha-cha’ę, walca, kankana, zorbę, kazaczoka, poloneza, ale największą furorę zrobiło zwiedzanie Afryki w rytmie utworu: „Lion sleep tonight”, podczas którego wszyscy Panowie na parkiecie wcielali się w rolę dzikich zwierząt. Na zdjęciu możecie zobaczyć, jak wyglądały obudzone przed chwilą lwy. Panowie wykazali się dużą inwencją twórczą i niektóre zwierzęta naśladowali w niezwykle zabawny sposób.

Podróżując tak po świecie i w czasie dotarliśmy do północy, czyli oczepin.

Zabawy oczepinowe, które wybrali Kamila i Rafał:

Młodzi chcieli na swoim weselu trochę inne zabawy oczepinowe niż te, które organizujemy standardowo. Na początek, przypomnieli oni sobie przysięgę małżeńską, którą składali w Kościele. W naszej wersji, brzmiała ona jednak nieco inaczej:

Ja Rafał, biorę sobie ciebie Kamilo, od czasu do czasu,
na siebie, żeby ci dobrze było, pieniądze żebyś wszystkie oddawała,
dobrze gospodarzyła, dużo dzieci urodziła i szczęśliwa ze mną była.

Ja Kamila ,biorę sobie ciebie Rafała za męża, żebyś mało spał,
rano, w południe i w nocy i po północy, mnie kochał
i na resztę godzin jeszcze siły miał.

Po przysiędze sprawdziliśmy, czy Młoda Para dobrze wykorzystała czas narzeczeństwa i przeprowadziliśmy test zgodności, który momentami był bardzo zaskakujący a zarazem śmieszny. Młodzi musieli odpowiedzieć niezależnie od siebie, podnosząc kartkę z napisem JA lub kartkę z napisem ON/ONA na pytania:

• kto pierwszy powiedział „kocham Cię”?
• kto lepiej prowadzi samochód?
• kto będzie trzymał kasę?
• kto ma fajniejszych teściów?
• kto pierwszy wyciąga rękę po kłótni?
• kto pierwszy zasypia w łóżku?
• kto pierwszy nawiązał znajomość?
• kto będzie zmywał po posiłkach?
• kto będzie rządził w sypialni?

Jak już wymęczyliśmy tak Młodą Parę, to oczywiście nadszedł czas na gości. Młodzi wybrali dwie zabawy dla weselników, jedną dla pań, drugą dla panów. Zabawa dla Pań, była dla nas zaskoczeniem. Co prawda gdzieś, kiedyś ją widziałem, ale my jej nigdy nie organizowaliśmy i nie byliśmy na nią przygotowani. Zabawa ta nazywa się baloniki a polega na tym, że wybieramy kilka par w których panowie siadają na krzesełko a na kolanach kładą specjalną pompkę do materaca, która na końcu miała naciągnięty balon. Zadaniem pań było jak najszybciej skakać na kolanach ich partnerów, żeby napompować balon. Ta pani, której balon pękł jako pierwszy wygrywała płynną nagrodę. Goście zwijali się ze śmiechu widząc panie, które w pocie czoła skakały na kolanach partnerów. Atmosferę podkręcała piosenka lecąca w tle, czyli „Straciłaś cnotę”. Państwo Młodzi na koniec wesela oddali nam w prezencie wspomniane wcześniej pompki, które sami zorganizowali. Także od tej chwili nasz repertuar zabaw oczepinowych zwiększył się o tą właśnie zabawę.

Jako zabawę dla Panów przeprowadziliśmy już coś z naszego stałego scenariusza weselnego, czyli zabawę „Kto pierwszy”, która dokładnie opisana jest tutaj…

Na koniec tradycyjnie Młodzi zatańczyli walca, który pomógł im zebrać na wózek. Jak zawsze nasze wiklinowe wózki, do których świadkowie zbierali pieniądze, zrobiły furorę;).

Po oczepinach weselnicy, podobnie jak na początku przyjęcia, niechętnie schodzili z parkietu, zwłaszcza, że mieliśmy bardzo dużo dedykacji oraz przeprowadziliśmy 5 minut dla Pani Młodej oraz 5 minut dla Pana Młodego. Zabawy te polegały na tym, że najpierw Pani Młoda w kółku panów a Pan Młody w kółku pań byli jak najczęściej odbijani. Następnie zrobiliśmy małą zamianę i Rafał trafił do kółka panów a Kamila do kółka pań. Zasady były podobne, tylko wszyscy tańczyli pod łokieć, żeby nie krępować panów.

Przyjęcie weselne skończyło się o świcie i chyba nie tylko według nas było bardzo udane. Wielu weselników przychodziło dziękowało, żegnało się i brało wizytówki. Już dzisiaj, ktoś z gości Kamili i Rafała dzwonił, żeby zarezerwować termin na przyszły rok.
Komentarz Młodej Pary w naszej księdze wpisów pokazuje, że ich przed weselne obawy były zupełnie niesłuszne. Mam nadzieje, że pokazaliśmy kolejnym osobom, że wesele z djem nie musi przypominać dyskoteki i może zupełnie nie różnić się od wesela z zespołem muzycznym. Mało tego, może być ono ciekawsze.

Weselne frazy dla tego wpisu:

• rafał zielonka
• dj zielonka
• wesele zielonka
• wesele ani i rafała
• dj kamil
• kamila rafal zdjecia slubu
• zdjęcia weselne zielonka

Repertuar wybrany przez Monikę i Maćka był przystosowany do bardziej kameralnego, a zarazem szalonego, młodzieżowego przyjęcia weselnego. Na playliście dominowały utwory począwszy od lat 50′ po współczesnego punka i rocka. Młodzi całkowicie zrezygnowali z muzyki disco polo oraz biesiadnej na swoim weselu. Na szczęście większości gości taki styl wesela przypadł do gustu. Wśród weselników znacząco przeważała młodzież, przyjaciele i znajomi Moniki i Maćka. To sprawiło, że Młodzi ze swoją listą idealnie wstrzelili się w upodobania weselników. Jedyne z czym się pomylili, to biesiada za stołami, którą na życzenie kamerzysty, po ustaleniach z Młodymi jednak przeprowadziliśmy. Jak się okazało, goście, mimo, że nie słuchają takiej muzyki na co dzień, potrafili się przy niej dobrze bawić. Toastom nie było końca a obsługa przyjęcia aż musiała prosić weselników o zejście z krzesełek, żeby ich nie uszkodzić. Nawet wyrazy twarzy Państwa Młodych sugerowały, że także i oni bawią się świetnie.

Największymi atrakcjami przyjęcia z pewnością była specjalna dedykacja piosenki Tarzan Boy – Tarzan (jedna z trzech piosenek disco polo zagranych na tym przyjęciu) dla ich przyjaciela, który sam w wielkim kółku, stworzonym niemal przez wszystkich gości, zatańczył specjalny układ do tego utworu. Publika, a przede wszystkim jej damska część szalała z zachwytu.

Oprócz Tarzana strzałem w dziesiątkę okazała się zabawa karaoke, którą przeprowadziliśmy już nad ranem, widząc, że goście powoli opadają z sił w tańcu. Dodatkowo do śpiewania zachęcały liczne nagrody, które Pan Młody przygotował dla wszystkich odważnych. Tutaj również śmiechom nie było końca. O dziwo Panowie poczuli taką ikrę do śpiewu, że nie dopuścili Pań do mikrofonów.

Mam nadzieję, że niedługo dorzucę kilka zdjęć oraz jakiś mini materiał wideo do tego wpisu, gdyż zarówno foto jak i wideoreportażem zajmowała się zaprzyjaźniona z nami firma FotoVenus z Wyszkowa, której dziękujemy za profesjonalną współpracę.

Zabawy oczepinowe wybrane przez Monikę i Maćka

Podobnie jak w przypadku muzyki, tak i z zabawy oczepinowe Państwo Młodzi chcieli mieć trochę inne niż wszędzie. Oprócz standardowego rzucania welonem i krawatką oraz zbierania na wózek, poprosili oni o przeprowadzenie dwóch zabaw, których także do tej pory w czasie oczepin nie organizowaliśmy.

Pierwsza z nich, którą dobrze znam, gdyż organizuje ją zaprzyjaźniony zespół weselny to „Druga Twarz”. Zabawa polegała na tym, że wybierano sześć par. Z każdej pary pan musiał usiąść na krzesełku a pani musiała stanąć z nim. Następnie każda para otrzymała pończochę i panie musiały je ładnie naciągnąć na głowy partnerów. Następnie jednym paluszkiem musiały kręcić dotąd, aż pończocha zejdzie z głowy. Miny, jakie robili panowie podczas tej zabawy wywołały salwy śmiechu, nie tylko wśród weselników, ale także w szeregach obsługi i nas samych.

Drugą zabawą oczepinową, na którą zdecydowali się Moniki i Maciek były kalambury. Zasady są chyba wszystkich znane. Wybrane osoby pokazują zadane hasło a goście je odgadują. Ciekawostką w tej zabawie było to, że Młodzi sami wymyślili hasła i już wcześniej przypisali każdemu z nich osoby, które miały je pokazać. Dodatkowo Pan Młody dla każdej grupy pokazującej hasło, które zostało odgadnięte przez weselników, przygotował płynne nagrody. Znacząco zmobilizowało to gości do udziału w zabawie.

Hasła wymyślone przez Monikę i Maćka do zabawy kalambury:

• Wyścig ślimaków
• Słoń w składzie porcelany
• Tańczący z wilkami
• Prawa ręka prezydenta
• Pożeracz serc
• Pies z kulawą nogą
• Maszynka do mielenia mięsa
• Kobieta za kierownicą
• Dziecko z probówki
• Serce przebite strzałą
• Włos anielski

Kolejną zabawą, którą dla swoich weselników wybrała Młoda Para było „Jezioro łabędzie”, które znajduje się w naszym repertuarze i opisane jest tutaj…

.
Oprócz tych zabaw Młodzi chcieli sprawdzić, czy ich weselnicy są hazardzistami i wymyślili pewien zakład:
Zakład polegał na tym, ze zaproponowaliśmy dwóm chętnym grę o 100zł. Postawiliśmy na środku sali krzesło, na krześle położyliśmy banknot i na próbę goście mieli go przedmuchać w tym samym momencie na stronę przeciwnika. Kto przedmuchał, ten wygrywał. Ale to była próba i dopiero teraz mogli oni wygrać te pieniądze. Zawiązaliśmy im oczy i gdy klęczeli znowu przed krzesłem gotowi do dmuchania, zabraliśmy banknot i postawiliśmy talerz z mąką. Na hasło start dmuchali co sił nie wiedząc, że są już cali w mące.

Podsumowując przyjęcie Moniki i Maćka stwierdzam, że da się poprowadzić przyjęcie weselne bez disco polo, tylko trzeba dokładnie znać swoich gości, nie powinno się narzucać im z góry określony repertuar i na siłę ich edukować. W przypadku tego wesela, brak disco polo był idealnym posunięciem. Odrobina ostrzejszej muzyki sprawiła, że młodzi ludzie, na takich utworach wychowani, po prostu szaleli na parkiecie. A przecież o to chodzi w przyjęciach weselny, żeby się dobrze bawić.

A na koniec ekipa zawodowców w dziedzinie weselnicy:

Weselne frazy dla tego wpisu:

• zdjęcia z wesel
• kasztelanka wyszków
• ślub macieja rocka
• zdjęcia wyszkowa
• zdjęcia wyszków
• wyszków monika i maciek
• fotovenus zdjęcia z wesela
• obrazki weselne
• zdjęcia macka i moniki
• wyszków wesele

No cóż nieuregulowana służba wojskowa (niestety z przyczyn zdrowotnych mam kategorię D) sprawiła, że nie małym zaskoczeniem było dla mnie istnienie kasyn wojskowych. Jakże wielkie było moje zdziwienie po przybyciu na miejsce, że nie ma w nim stołów do ruletki, blackjacka, pokera itp. No cóż człowiek całe życie się uczy, a ja w ubiegłą sobotę dowiedziałem się, że kasyno to miejsce posiłków dla zawodowego wojska;)

Wróćmy jednak do samego przyjęcia Eweliny i Rafała. Jednym zdaniem można powiedzieć, że było to wesele w niezwykle szybkim tempie. Z przyczyn niezależnych od Pary Młodej ceremonia ślubna rozpoczęła się o godz. 19:30 a musiała zakończyć się o godzinie 05:00. Musieliśmy w tym czasie zmieścić przynajmniej najważniejsze elementy przyjęcia weselnego i kilka zabaw integracyjnych. Mnogość posiłków podawanych przez kuchnię (swoją drogą wyśmienitych i nie mających nic wspólnego z wojskową kuchnią, którą wspominał tata) weselnicy dopiero po oczepinach mieli dłuższą chwilę na parkietowe szaleństwo.

Młoda Para podczas ustaleń przed weselnych postawiła na tradycję i humor przy wyborze zarówno repertuaru, jak i zabaw oczepinowych. Wszystko miało się jednak przebiegać w atmosferze dobrego smaku i bez przesytów.

I dokładnie tak to się odbyło. Graliśmy utwory trzech pokoleń, zaczynając od przebojów lat 50′ 60′ poprzez disco lat 80′ po utwory typowo biesiadne. Goście Eweliny i Rafała wykazali się niezwykłym poczuciem humoru i dystansem do samych siebie. Po prostu wiedzieli po co przyszli na wesele, a na wesele chodzi się po to, żeby się bawić a nie siedzieć i narzekać. Mimo widocznych na pierwszy rzut oka różnych gustów muzycznych, potrafili się oni integrować z innymi i praktycznie cały czas nie schodzili z parkietu. Śmiechom nie było końca, zwłaszcza podczas szkoły tańca, w której mogliśmy podziwiać Pana z genami Michaela Jacksona oraz w czasie podróży dookoła świata, w momencie, gdy przybyliśmy do Afryki a wszyscy Panowie wcielali się w rolę dzikich zwierząt.

Oczepiny także przebiegały w niezwykle zabawnym nastroju. Ewelina i Rafał na swoim weselu chcieli jak najwięcej zabaw oczepinowych, jednak goniący nas czas sprawił, że ograniczyliśmy się do kilku: „Kto pierwszy”, „Fanty mix”, „Taniec na leżący” i tradycyjne zbieranie na wózek (ich opis możecie przeczytać tutaj). Podczas tych zabaw weselnicy wykazali się niezwykłą inwencją twórczą, która sprawiała, że uśmiech z twarzy pozostałych gości nie znikał nawet na chwilę.

Niezwykłym powodzeniem na przyjęciu weselnym Eweliny i Rafała cieszył się wiejski stół na którym oprócz pieczonego prosiaka, indyka, wędlin oraz kiełbas, na gości czekała oryginalna Siwucha.

Podsumowując odwiedziny dj na wesele w Mińsku Mazowieckim możemy napisać tylko tyle: takich weselników mieć na przyjęciu to prawdziwy skarb a poczucia humoru oraz przede wszystkim kondycji  niktórym z nich mocno zazdrościmy;).

I mała uwaga na koniec. Jeśli jest to możliwe to zaplanujcie swoją ceremonię ślubną na godzinę 17:00 lub 18:00. Z doświadczenia wiem, że są to najoptymalniejsze godziny, jakie można sobie wybrać.

Weselne frazy dla tego wpisu:

• stół biesiadny
• ewelina i rafał biesie ćlup oczepiny
• ewelina i rafał oczepiny
• stól biesiadny
• wesele rafala i moniki w mińsku mazowieckim
• wesela 2011 minsk maz
• stół z wędlinami na weselu
• biesiadny stół
• nieuregulowana służba wojskowa a ślub
• dj marcin mińsk mazowiecki