Repertuar weselny wybrany przez Agnieszkę i Rafała

Podczas ustaleń przed weselem młodzi dali dosłownie do zrozumienia, że na ich przyjęciu powinna przeważać muzyka disco polo i dance. Bardzo pozytywnie mnie to zaskoczyło, gdyż często jest tak, że młoda para takiej muzyki nie lubi i od razu nie chce jej na własnym weselu. Jak się potem okazuje weselnicy chcą się bawić przy disco polo i musimy szybko zmieniać repertuar. Na szczęście nie tym razem. Tutaj Agnieszka i Rafał doskonale znali swoich gości i wiedzieli, że typowo biesiadne i tradycyjne wesele najbardziej przypadnie im do gustu. Nie pomylili się. Goście weselni niemal roznieśli salę w Klaudynie przy discopolowym repertuarze. Z racji tego, że na weselu przeważały osoby po 40stce graliśmy te troszeczkę starsze przeboje, oczywiście nie przesadzając z ilością disco polo. Graliśmy również twisty, rock’n'roll, nie mogło też zabraknąć oberka, polki i walczyka. Najwyraźniej wszystkim weselnikom taki styl odpowiadał, bo jeden z naszych bloków muzycznych trwał ponad 2,5 godziny a w tym czasie parkiet cały czas był wypełniony po brzegi.

Biesiadowanie z akordeonem

Oczywiście, skoro repertuar weselny opiewał na muzykę rozrywkową i biesiadną, to nie mogło też zabraknąć akordeonu i słynnych przyśpiewek przy stołach. Przed pierwszą biesiadą kamerzysta, z którym mieliśmy okazję współpracować, poprosił nas o zrobienie tak zwanego “Buziaczka zapoznawczego”. Nie znałem wcześniej tej zabawy a jest ona bardzo prosta i ciekawa. Wystarczy, że Pani Młoda pocałuje Pana Młodego w policzek a ten następnie buziaczka poda do kolejnej osoby. I tak sobie ten buziaczek wędruje między wszystkimi weselnikami aż trafia z powrotem do Pani Młodej. Fajny sposób na przełamanie pierwszych lodów i zapoznanie się.
Zaraz po “Zapoznawczym Buziaczku” przeszliśmy do naszych tradycyjnych zabaw integracyjnych i trochę rozbujaliśmy towarzystwo za stołami.

Drugą biesiadę przeprowadziliśmy już po oczepinach, gdyż tempo wesela nie pozwalało tego uczynić wcześniej. To co się działo podczas drugiego wejścia za stoły z pewnością ucieszyło Agnieszkę i Rafała i pokazało im, jak dobrze bawią się goście na ich weselu. Śpiewom, tańcom i skakania po krzesełkach nie było końca.

Zabawy oczepinowe na przyjęciu u Agnieszki i Rafała

Skoro muzykę graliśmy biesiadną, za stołami śpiewaliśmy bardzo długo, to i oczepiny musiały być tradycyjne, śmieszne i długie. Oprócz tradycyjnych zabaw, które prowadzimy niemal zawsze, czyli “Kto pierwszy” oraz “Fanty mix”, Agnieszka i Rafał poprosili o “Karetę” i dwie zabawy dla nich. Pierwsza to “Baloniki”, czyli ustalanie przyszłych obowiązków oraz “Buteleczkę”, czyli inscenizację nocy poślubnej (oczywiście z przymrużeniem oka). Na końcu zebraliśmy trochę pieniążków na wózek dla przyszłego dziecka Państwa Młodych.

Inne atrakcje na weselu Agnieszki i Rafała

W czasie wesela Agnieszki i Rafała zorganizowaliśmy słynną już na naszych weselach “Podróż dookoła świata” a także na specjalne życzenie gości “Wykupienie bucików”. Wykupowanie butów młodej pary jest już dość rzadko spotykaną atrakcją na weselu, niemniej jednak kilka razy wcześniej to przeprowadzaliśmy. Najpierw Pan Młody “płynem Bogów” musiał wykupić buty Pani Młodej a potem śpiewając “Pszczółkę maję” swoje. Przy wykupowaniu bucików Rafała wspierał mentalnie i przede wszystkim wokalnie tata Pana Młodego.

Wesele Kamili i Rafała było jednym z największych na jakich mieliśmy do tej pory okazję prowadzić oprawę muzyczną. Na przyjęciu bawiło się około 190-ciu weselników. Z tego co wiem, to byliśmy pierwszymi djami prowadzącymi wesele zarówno w rodzinie Pana Młodego jak i Pani Młodej. Wiązało się to z licznymi obawami Kamili i Rafała o powodzenie przyjęcia. Wielu gości już podczas wręczania zaproszeń ślubnych było przerażonych, że Młodzi nie zatrudnili na wesele zespół, tylko dja. Byliśmy postawieni w trudnej sytuacji, ale chyba zupełnie niepotrzebnie.

Już przed godziną 14:00 podjechaliśmy pod dom Pana Młodego, żeby zagrać tak zwaną marszówkę. Pani Młoda z tej tradycji zrezygnowała, gdyż mieszkała w bloku, który dodatkowo znajdował się 30 km od domu Pana Młodego. Już samo granie marsza oraz, to, że byliśmy pierwszymi djami na weselu w tej rodzinie sugerowało, że będzie to tradycyjne wesele. Zaraz po marszówce przegoniliśmy limuzynę, która wiozła Pana Młodego do Kamili i udaliśmy się na salę weselną do Zielonki, gdzie niestety nie rozpoczęliśmy miłej współpracy z obsługą. Z racji tego, że gramy jako dje a nie kapela, potrzebujemy niewielkiego stolika, żeby postawić odtwarzacze, laptopa oraz sterownik do świateł. Jeszcze nigdy odkąd gramy (około 200 imprez) nie mieliśmy z tym problemu. Zwłaszcza, że zawszę proszę Młodych, aby poinformowali kogoś na sali o tym fakcie. Tutaj nie było inaczej. Jeszcze podczas marszówki Rafał potwierdził, że stolik jest dla nas przygotowany. Niestety chyba się nie zrozumieliśmy, bo stolik był, ale ten z jedzeniem dla nas, kamerzysty oraz fotografa. Mimo wszystko nastawienie “szefa” obsługi było poniżej krytyki, gdyż wystarczyła odrobina dobrych chęci i życzliwości. Jak widać, są jeszcze ludzie, którzy chcą za wszelką ceną zrobić komuś na złość. Czas leciał nieubłaganie a my nie mogliśmy się rozstawić. Telefonowanie do Młodej Pary oraz świadków nic nie dawało, gdyż już zmierzali oni do Kościoła. Atmosfera robiła się coraz bardziej nieciekawa i dopiero interwencja właściciela sali sprawiła, że stolik się znalazł i w dodatku stał kilka metrów dalej, zasłonięty kotarą. Właściciel sali okazał się bardzo miłym Panem, który najwyraźniej nie wie, jak panoszy się jego obsługa. Zupełnie niepotrzebna sytuacja, która bardzo popsuła nam humor a co za tym idzie, ciężko nam się było na początku wesela wczuć w jego klimat. Przez ten incydent, zaraz po urlopie wybieram się do firmy Case Pack po specjalny case’o-stolik, żeby już więcej nikogo nie prosić i nie wysłuchiwać wulgaryzmów jak w sobotę.

Wróćmy jednak do samego przyjęcia weselnego. Zaraz po przybyciu Młodej Pary do domu weselnego okazało się, że weselnicy są bardzo wymieszani, głównie pod względem wiekowym. Od początku w głowach zaczęliśmy układać repertuar. Ja dla młodszych, tata dla tej nieco starszej młodzieży. Tradycyjnie przywitaliśmy Państwa Młodych marszem, szampanem, pierwszym toastem oraz sto lat. Następnie zaprosiliśmy wszystkich na ciepły posiłek, po którym rozpoczęliśmy zabawę biesiadną za stołami. Najpierw wybraliśmy Panów odpowiedzialnych za polewanie alkoholu, potem przeprowadziliśmy zapoznanie rodzin, słodzenie wódki i zagraliśmy kilka, wszystkim dobrze znanych przyśpiewek. Tak jak się spodziewaliśmy, goście bardzo chętnie wspomagali nas swoim śpiewem i z tego co zaobserwowaliśmy, świetnie się bawili.

Po biesiadzie rozpoczęliśmy zabawę taneczną. A tak na prawdę to rozpoczęła ją Młoda Para, która na pierwszy taniec wybrała sobie utwór zespołu Kindla – “Z kimś takim jak Ty”. Zaraz po nim rozpoczęło się taneczne szaleństwo. Przez ponad 3,5 godziny muzyka nawet nie cichła a goście nie schodzili z parkietu. W między czasie Młoda Para oraz dwójka ich przyjaciół przeprowadziła zabawę dla gości, która nazywa się szkoła tańca. Polega ona na tym, że Młodzi oraz ich przyjaciele pokazują cztery choreografie a wszyscy goście wiernie naśladują ich ruchy. Nasi instruktorzy zaprezentowali gościom: Y.M.C.A., Macarenę, Twista oraz Hip-Hop. Salwom śmiechu nie było końca, zwłaszcza w momencie, gdy Młodzi tańczyli breakdance.
Z resztą, co ja Wam będę opowiadał, zobaczcie sami:

[Przeglądaj za pomocą PicLens]

Po pierwszym bloku muzycznym, swoją drogą chyba jednym z najdłuższych jakie grałem, Młoda Para zaprosiła weselników na drugi ciepły posiłek, po którym również na specjalne życzenie gości przeprowadziliśmy biesiadę z akordeonem. Tym razem weselnicy nie tylko z nami śpiewali, ale także wyszli do nas na parkiet i zaczęli tańczyć. To było coś niesamowitego. Nie da się opisać tej atmosfery, która wówczas nam i gościom towarzyszyła.

Chcąc wyciągnąć rozśpiewanych gości na parkiet, Kamila i Rafał zorganizowali (z naszą pomocą;)) dla nich podróż dookoła świata. Najpierw Pan Młody w specjalnej rogatywce kolejarza poprowadził nasz weselny pociąg. Następnie odwiedzaliśmy kraje całego świata i tańczyliśmy najpopularniejsze w danym kraju tańce. Graliśmy między innymi: country, tango, cha-cha’ę, walca, kankana, zorbę, kazaczoka, poloneza, ale największą furorę zrobiło zwiedzanie Afryki w rytmie utworu: “Lion sleep tonight”, podczas którego wszyscy Panowie na parkiecie wcielali się w rolę dzikich zwierząt. Na zdjęciu możecie zobaczyć, jak wyglądały obudzone przed chwilą lwy. Panowie wykazali się dużą inwencją twórczą i niektóre zwierzęta naśladowali w niezwykle zabawny sposób.

Podróżując tak po świecie i w czasie dotarliśmy do północy, czyli oczepin.

Zabawy oczepinowe, które wybrali Kamila i Rafał:

Młodzi chcieli na swoim weselu trochę inne zabawy oczepinowe niż te, które organizujemy standardowo. Na początek, przypomnieli oni sobie przysięgę małżeńską, którą składali w Kościele. W naszej wersji, brzmiała ona jednak nieco inaczej:

Ja Rafał, biorę sobie ciebie Kamilo, od czasu do czasu,
na siebie, żeby ci dobrze było, pieniądze żebyś wszystkie oddawała,
dobrze gospodarzyła, dużo dzieci urodziła i szczęśliwa ze mną była.

Ja Kamila ,biorę sobie ciebie Rafała za męża, żebyś mało spał,
rano, w południe i w nocy i po północy, mnie kochał
i na resztę godzin jeszcze siły miał.

Po przysiędze sprawdziliśmy, czy Młoda Para dobrze wykorzystała czas narzeczeństwa i przeprowadziliśmy test zgodności, który momentami był bardzo zaskakujący a zarazem śmieszny. Młodzi musieli odpowiedzieć niezależnie od siebie, podnosząc kartkę z napisem JA lub kartkę z napisem ON/ONA na pytania:

• kto pierwszy powiedział “kocham Cię”?
• kto lepiej prowadzi samochód?
• kto będzie trzymał kasę?
• kto ma fajniejszych teściów?
• kto pierwszy wyciąga rękę po kłótni?
• kto pierwszy zasypia w łóżku?
• kto pierwszy nawiązał znajomość?
• kto będzie zmywał po posiłkach?
• kto będzie rządził w sypialni?

Jak już wymęczyliśmy tak Młodą Parę, to oczywiście nadszedł czas na gości. Młodzi wybrali dwie zabawy dla weselników, jedną dla pań, drugą dla panów. Zabawa dla Pań, była dla nas zaskoczeniem. Co prawda gdzieś, kiedyś ją widziałem, ale my jej nigdy nie organizowaliśmy i nie byliśmy na nią przygotowani. Zabawa ta nazywa się baloniki a polega na tym, że wybieramy kilka par w których panowie siadają na krzesełko a na kolanach kładą specjalną pompkę do materaca, która na końcu miała naciągnięty balon. Zadaniem pań było jak najszybciej skakać na kolanach ich partnerów, żeby napompować balon. Ta pani, której balon pękł jako pierwszy wygrywała płynną nagrodę. Goście zwijali się ze śmiechu widząc panie, które w pocie czoła skakały na kolanach partnerów. Atmosferę podkręcała piosenka lecąca w tle, czyli “Straciłaś cnotę”. Państwo Młodzi na koniec wesela oddali nam w prezencie wspomniane wcześniej pompki, które sami zorganizowali. Także od tej chwili nasz repertuar zabaw oczepinowych zwiększył się o tą właśnie zabawę.

Jako zabawę dla Panów przeprowadziliśmy już coś z naszego stałego scenariusza weselnego, czyli zabawę “Kto pierwszy”, która dokładnie opisana jest tutaj…

Na koniec tradycyjnie Młodzi zatańczyli walca, który pomógł im zebrać na wózek. Jak zawsze nasze wiklinowe wózki, do których świadkowie zbierali pieniądze, zrobiły furorę;).

Po oczepinach weselnicy, podobnie jak na początku przyjęcia, niechętnie schodzili z parkietu, zwłaszcza, że mieliśmy bardzo dużo dedykacji oraz przeprowadziliśmy 5 minut dla Pani Młodej oraz 5 minut dla Pana Młodego. Zabawy te polegały na tym, że najpierw Pani Młoda w kółku panów a Pan Młody w kółku pań byli jak najczęściej odbijani. Następnie zrobiliśmy małą zamianę i Rafał trafił do kółka panów a Kamila do kółka pań. Zasady były podobne, tylko wszyscy tańczyli pod łokieć, żeby nie krępować panów.

Przyjęcie weselne skończyło się o świcie i chyba nie tylko według nas było bardzo udane. Wielu weselników przychodziło dziękowało, żegnało się i brało wizytówki. Już dzisiaj, ktoś z gości Kamili i Rafała dzwonił, żeby zarezerwować termin na przyszły rok.
Komentarz Młodej Pary w naszej księdze wpisów pokazuje, że ich przed weselne obawy były zupełnie niesłuszne. Mam nadzieje, że pokazaliśmy kolejnym osobom, że wesele z djem nie musi przypominać dyskoteki i może zupełnie nie różnić się od wesela z zespołem muzycznym. Mało tego, może być ono ciekawsze.

No cóż nieuregulowana służba wojskowa (niestety z przyczyn zdrowotnych mam kategorię D) sprawiła, że nie małym zaskoczeniem było dla mnie istnienie kasyn wojskowych. Jakże wielkie było moje zdziwienie po przybyciu na miejsce, że nie ma w nim stołów do ruletki, blackjacka, pokera itp. No cóż człowiek całe życie się uczy, a ja w ubiegłą sobotę dowiedziałem się, że kasyno to miejsce posiłków dla zawodowego wojska;)

Wróćmy jednak do samego przyjęcia Eweliny i Rafała. Jednym zdaniem można powiedzieć, że było to wesele w niezwykle szybkim tempie. Z przyczyn niezależnych od Pary Młodej ceremonia ślubna rozpoczęła się o godz. 19:30 a musiała zakończyć się o godzinie 05:00. Musieliśmy w tym czasie zmieścić przynajmniej najważniejsze elementy przyjęcia weselnego i kilka zabaw integracyjnych. Mnogość posiłków podawanych przez kuchnię (swoją drogą wyśmienitych i nie mających nic wspólnego z wojskową kuchnią, którą wspominał tata) weselnicy dopiero po oczepinach mieli dłuższą chwilę na parkietowe szaleństwo.

Młoda Para podczas ustaleń przed weselnych postawiła na tradycję i humor przy wyborze zarówno repertuaru, jak i zabaw oczepinowych. Wszystko miało się jednak przebiegać w atmosferze dobrego smaku i bez przesytów.

I dokładnie tak to się odbyło. Graliśmy utwory trzech pokoleń, zaczynając od przebojów lat 50′ 60′ poprzez disco lat 80′ po utwory typowo biesiadne. Goście Eweliny i Rafała wykazali się niezwykłym poczuciem humoru i dystansem do samych siebie. Po prostu wiedzieli po co przyszli na wesele, a na wesele chodzi się po to, żeby się bawić a nie siedzieć i narzekać. Mimo widocznych na pierwszy rzut oka różnych gustów muzycznych, potrafili się oni integrować z innymi i praktycznie cały czas nie schodzili z parkietu. Śmiechom nie było końca, zwłaszcza podczas szkoły tańca, w której mogliśmy podziwiać Pana z genami Michaela Jacksona oraz w czasie podróży dookoła świata, w momencie, gdy przybyliśmy do Afryki a wszyscy Panowie wcielali się w rolę dzikich zwierząt.

Oczepiny także przebiegały w niezwykle zabawnym nastroju. Ewelina i Rafał na swoim weselu chcieli jak najwięcej zabaw oczepinowych, jednak goniący nas czas sprawił, że ograniczyliśmy się do kilku: “Kto pierwszy”, “Fanty mix”, “Taniec na leżący” i tradycyjne zbieranie na wózek (ich opis możecie przeczytać tutaj). Podczas tych zabaw weselnicy wykazali się niezwykłą inwencją twórczą, która sprawiała, że uśmiech z twarzy pozostałych gości nie znikał nawet na chwilę.

Niezwykłym powodzeniem na przyjęciu weselnym Eweliny i Rafała cieszył się wiejski stół na którym oprócz pieczonego prosiaka, indyka, wędlin oraz kiełbas, na gości czekała oryginalna Siwucha.

Podsumowując odwiedziny dj na wesele w Mińsku Mazowieckim możemy napisać tylko tyle: takich weselników mieć na przyjęciu to prawdziwy skarb a poczucia humoru oraz przede wszystkim kondycji  niktórym z nich mocno zazdrościmy;).

I mała uwaga na koniec. Jeśli jest to możliwe to zaplanujcie swoją ceremonię ślubną na godzinę 17:00 lub 18:00. Z doświadczenia wiem, że są to najoptymalniejsze godziny, jakie można sobie wybrać.